Babar, het kleine olifantje

Het verhaal

In het grote bos wordt een klein olifantje geboren. Hij heet Babar.

Zijn moeder houdt zielsveel van hem. Als hij moet slapen, wiegt ze hem zachtjes met haar slurf en zingt ze een rustig liedje.

Babar groeit snel. Al gauw speelt hij met de andere jonge olifanten. Hij is vriendelijk, nieuwsgierig en altijd in voor iets leuks. Met een schelp graaft hij kuilen in het zand en samen met zijn vriendjes rent hij tussen de bomen door.

Op een dag maakt Babar een tochtje op de rug van zijn moeder. Ze lopen rustig door het bos, wanneer er achter een struik plotseling een jager verschijnt.

Er klinkt een harde knal.

Babars mama valt neer. Ze staat niet meer op. Babar is diep verdrietig. Maar de jager komt achter hem aan, dus hij moet vluchten.

Babar rent zo hard als hij kan. Hij rent langs bomen, over heuvels en door hoog gras. Pas na een paar dagen, moe en helemaal alleen, komt hij bij een grote stad.

Hij kijkt zijn ogen uit. Zoveel huizen heeft hij nog nooit gezien. Er zijn brede straten, auto's en autobussen. Mensen lopen haastig heen en weer.

Het meest verbaasd is Babar over twee keurig geklede heren.

“Wat zien zij er mooi uit,” denkt hij. “Ik zou ook wel zulke kleren willen. Maar hoe kom ik daaraan?”

Gelukkig ziet een rijke oude dame hem staan. Ze is dol op kleine olifanten en begrijpt meteen waar Babar naar kijkt. Omdat ze hem graag wil helpen, geeft ze hem haar portemonnee.

“Dank je wel,” zegt Babar beleefd.

Zonder een minuut te verliezen gaat hij naar een groot warenhuis. Daar ontdekt hij de lift. Hij vindt het zó leuk om omhoog en omlaag te gaan, dat hij tien keer naar boven en tien keer naar beneden rijdt.

Hij wil net nóg een rondje maken, als de liftbediende zegt: “Dit is geen speelgoed, meneer Olifant. Nu moet je uitstappen en gaan kopen wat je nodig hebt.”

Babar kiest een overhemd met een kraag en een stropdas. Daarna vindt hij een prachtig groen pak, een bolhoed en nette schoenen.

Hij is zo blij met zijn nieuwe kleren dat hij meteen naar de fotograaf gaat. Daar laat hij een deftige foto van zichzelf maken.

Die avond eet Babar bij de oude dame. Ze vindt hem bijzonder chic in zijn nieuwe pak. Na het eten is hij zo moe dat hij bijna meteen in slaap valt.

Vanaf dat moment woont Babar bij de oude dame.

Elke ochtend doen ze samen oefeningen en daarna gaat Babar in bad. De oude dame koopt een rode auto voor hem en elke dag maakt hij een ritje door de stad.

Een slimme leraar geeft hem les. Babar luistert goed, stelt veel vragen en leert snel. Hij leert lezen, rekenen en hoe de mensen in de stad leven.

's Avonds vertelt hij aan de vrienden van de oude dame over het grote bos, zijn familie en de andere olifanten.

Toch is Babar niet helemaal gelukkig. Hij mist zijn kleine neefjes, zijn vrienden en de apen in het bos. Soms staat hij voor het raam en denkt hij aan vroeger. Dan mist hij zijn moeder extra veel.

Twee jaar gaan voorbij.

Op een dag rijdt Babar door de stad als hij twee jonge olifanten ziet aankomen. Ze dragen geen kleren en kijken nieuwsgierig om zich heen.

“Maar dat zijn Arthur en Céleste!” roept Babar verbaasd. “Mijn neef en mijn nicht!”

Hij omhelst ze en neemt ze meteen mee naar een winkel. Ook Arthur en Céleste krijgen mooie kleren. Daarna gaan ze naar een patisserie en eten ze heerlijke taartjes.

Ondertussen zoeken de olifanten in het bos overal naar Arthur en Céleste. Hun moeders zijn erg ongerust. Gelukkig heeft een oude maraboe de twee vanuit de lucht in de stad gezien. Hij vliegt snel terug om het te vertellen.

De moeders komen hun kinderen ophalen. Ze zijn dolblij dat ze hen terugvinden, maar ze zijn ook boos omdat Arthur en Céleste zomaar zijn weggelopen.

Babar besluit met hen mee terug te gaan naar het grote bos. Samen met de oude dame pakt hij zijn koffer in.

Wanneer alles klaarstaat, neemt Babar afscheid van zijn lieve vriendin. Hij vindt het moeilijk om haar achter te laten, maar belooft dat hij terug zal komen. Hij zal haar nooit vergeten.

Dan vertrekken ze. Babar, Arthur en Céleste zitten in de rode auto. De twee moeders passen er niet meer bij en rennen erachteraan. Ze houden hun slurven omhoog, zodat ze niet al het stof van de weg inademen.

De oude dame blijft alleen achter. Verdrietig denkt ze: “Wanneer zal ik mijn kleine Babar weer zien?”

Diezelfde dag gebeurt er iets verdrietigs in het olifantenland. De oude koning heeft per ongeluk een giftige paddenstoel gegeten. Hij wordt ernstig ziek en sterft.

Na de begrafenis komen de oudste olifanten bij elkaar. Ze moeten een nieuwe koning kiezen.

Precies op dat moment horen ze in de verte een motor. Iedereen kijkt om.

Daar komt Babar aan in zijn rode auto, met Arthur en Céleste naast zich. Alle olifanten rennen hen tegemoet.

“Ze zijn terug!” roepen ze. “Welkom Babar! Welkom Arthur en Céleste! Wat een prachtige kleren! En wat een mooie auto!”

Dan stapt Cornelius naar voren. Hij is de oudste en wijste olifant.

“Beste vrienden,” zegt hij met trillende stem, “we zoeken een nieuwe koning. Waarom kiezen we Babar niet? Hij heeft in de stad gewoond en daar veel geleerd. Laten we hem de kroon geven.”

Alle olifanten vinden dat Cornelius gelijk heeft. Ze wachten nieuwsgierig op Babars antwoord.

“Dank jullie wel,” zegt Babar. “Maar voordat ik ja zeg, moet ik iets vertellen. Tijdens onze reis zijn Céleste en ik verloofd. Als ik jullie koning word, dan wordt zij jullie koningin.”

“Leve koningin Céleste! Leve koning Babar!” roepen de olifanten.

En zo wordt Babar koning.

Hij benoemt Cornelius tot zijn belangrijkste raadgever. Daarna vertelt hij dat hij over acht dagen met Céleste zal trouwen. Het wordt een groot feest, tegelijk voor hun huwelijk en de kroning.

De vogels vliegen naar alle dieren om hen uit te nodigen. Een dromedaris gaat naar de stad om feestkleren te halen.

Op de grote dag komen de gasten van alle kanten. Babar en Céleste trouwen en krijgen hun kronen. Daarna danst iedereen tot diep in de nacht.

Wanneer het feest voorbij is en de sterren aan de hemel staan, zitten koning Babar en koningin Céleste stil bij elkaar. Ze zijn moe, maar heel gelukkig.

De volgende dag vertrekken ze in een prachtige gele luchtballon op huwelijksreis.

Ze weten nog niet hoeveel avonturen hen daar te wachten staan.