De drie biggetjes

Het verhaal

Er waren eens drie biggetjes die groot genoeg waren geworden om hun eigen huis te bouwen.

"Pas goed op jezelf," zei hun moeder, "en bouw een stevig huis, want in het bos woont een hongerige wolf."

En zo gingen de drie biggetjes op pad.

Het eerste biggetje was lui en wilde snel klaar zijn.

Het bouwde een huisje van stro.

"Klaar in een uurtje!" zei het tevreden, en het ging spelen.

Het tweede biggetje deed iets meer zijn best en bouwde een huisje van takken.

"Ook snel klaar," zei het, en het ging ook spelen.

Maar het derde biggetje was verstandig.

Het sjouwde zware stenen aan en metselde een stevig huis van baksteen, met een echte schoorsteen.

Het werkte de hele dag door, en zijn broers lachten hem uit.

"Wat doe jij moeilijk! Kom toch lekker spelen!"

Maar het derde biggetje zei:

"Een sterk huis is veiliger."

Toen kwam de wolf.

Hij klopte bij het strooien huisje aan.

"Biggetje, biggetje, laat me erin!"

"Nee nee, bij de haren op mijn kinnebak, ik laat je er niet in!"

"Dan blaas ik je huisje omver!"

De wolf blies, en het strooien huisje vloog uit elkaar.

Het eerste biggetje rende zo hard het kon naar het huis van takken.

De wolf kwam erachteraan en klopte weer aan.

"Biggetjes, biggetjes, laat me erin!"

"Nee nee, bij de haren op onze kinnebak, we laten je er niet in!"

"Dan blaas ik jullie huisje omver!"

De wolf blies en blies, en ook het takkenhuisje viel om.

De twee biggetjes renden gillend naar het stenen huis van hun broer.

Daar klopte de wolf voor de derde keer aan.

"Biggetjes, biggetjes, laat me erin!"

"Nee nee, bij de haren op onze kinnebak, we laten je er echt niet in!"

De wolf werd woedend.

Hij blies en blies en blies, met al zijn kracht.

Maar het stevige stenen huis bewoog geen steen.

Hijgend en buiten adem moest de wolf het opgeven.

Maar de wolf was nog niet klaar.

Stiekem klom hij op het dak om door de schoorsteen naar binnen te glippen.

Het slimme derde biggetje hoorde hem en zette gauw een grote pan met dampend water onder de schoorsteen.

Toen de wolf naar beneden gleed, plofte hij precies in het warme water!

Met een verschrikte gil schoot hij de schoorsteen weer uit, sprong van het dak en rende het bos in, zo ver mogelijk weg.

En nooit kwam hij meer terug.

De drie biggetjes waren veilig, knus in het stevige stenen huis.

En de twee luie broertjes hadden hun lesje geleerd.

Voortaan bouwden ook zij hun huis van baksteen.