Pinokkio

Het verhaal

Er was eens een oude houtsnijder die Geppetto heette.
Hij was alleen en verlangde naar een kind.

Op een dag maakte hij van een stuk hout een houten jongetje.
Hij noemde hem Pinokkio.

Tot zijn verbazing kon de pop praten, lopen en lachen alsof hij echt leefde.
Geppetto was dolgelukkig en hield meteen van hem als van een echte zoon.

Maar Pinokkio was ondeugend.
In plaats van naar school te gaan, ging hij op avontuur.

Een wijze, pratende krekel waarschuwde hem:
"Luister naar je geweten, Pinokkio, en wees eerlijk."

Maar Pinokkio luisterde niet.
Hij raakte verzeild bij een poppentheater, liet zich beetnemen door een sluwe vos en kat,
en kwam steeds opnieuw in de problemen.

Er was iets bijzonders aan Pinokkio.
Telkens als hij loog, groeide zijn neus.

Hoe groter de leugen, hoe langer zijn neus werd.

Een vriendelijke fee met blauw haar hielp hem.
Ze zei: "Als je eerlijk, dapper en lief bent, kun je op een dag een echte jongen worden."

Pinokkio beloofde zijn best te doen.
Maar telkens liet hij zich weer verleiden tot kattenkwaad.

Op een dag hoorde Pinokkio dat Geppetto naar zee was gegaan om hem te zoeken.
Zijn bootje was verzwolgen door een reusachtige vis.

Vol berouw dacht Pinokkio:
"Het is mijn schuld dat vader in gevaar is."

Zonder te aarzelen sprong hij in zee om hem te redden.
En ja hoor, ook Pinokkio werd opgeslokt door de enorme vis.

Diep in de buik van het zeemonster, in het donker,
vond Pinokkio zijn vader terug.

Geppetto zat daar al een hele tijd vast.
Wat waren ze blij elkaar weer te zien.

Pinokkio bedacht een slim plan.
Ze wachtten tot de grote vis zijn bek opende om te ademen.

Toen zwommen ze samen naar buiten.
Helemaal terug naar het strand.

Door zijn vader te redden liet Pinokkio zien dat hij dapper, eerlijk en onbaatzuchtig kon zijn.

Die nacht verscheen de fee met het blauwe haar.
"Je hebt bewezen dat je een goed hart hebt," zei ze zacht.

De volgende ochtend werd Pinokkio wakker.
Hij was geen houten pop meer.

Hij was een echte, levende jongen.

Geppetto omhelsde hem.
En samen leefden ze nog lang en gelukkig.