De prinses op de erwt

Het verhaal

Er was eens een prins die graag wilde trouwen.

Maar het moest wel een échte prinses zijn.

Hij reisde de hele wereld rond om er een te vinden.

Maar er klopte altijd wel iets niet.

Prinsessen waren er genoeg.

Maar of het echte prinsessen waren, daar kwam hij maar niet achter.

Er was steeds iets dat niet helemaal in orde was.

Zo kwam hij telkens weer thuis, een beetje treurig.

Want hij wilde zo ontzettend graag een echte prinses.

Op een avond brak er een flink onweer los.

Het bliksemde en donderde.

De regen kwam met bakken naar beneden.

Verschrikkelijk weer was het!

En precies toen werd er op de stadspoort geklopt.

De oude koning ging zelf opendoen.

Buiten voor de poort stond een prinses.

Maar lieve help, wat zag ze eruit van al die regen!

Het water droop uit haar haar en haar kleren.

Het liep haar schoenen bij de neus in en bij de hak weer uit.

En tóch zei ze dat ze een echte prinses was.

"Dat zullen we nog wel eens zien," dacht de oude koningin.

Maar ze zei niets.

Ze ging naar de slaapkamer.

Ze haalde al het beddengoed weg en legde één erwtje onderop het bed.

Daar stapelde ze twintig matrassen bovenop.

En op die matrassen nog eens twintig dikke dekbedden.

Daar moest de prinses die nacht op slapen.

De volgende ochtend vroegen ze hoe ze geslapen had.

"Vreselijk slecht!" zei de prinses.

"Ik heb bijna geen oog dichtgedaan!

Wat er in dat bed zat, mag joost weten.

Ik heb op iets hards gelegen.

Ik zit helemaal onder de blauwe plekken.

Echt verschrikkelijk!"

Nu wisten ze het zeker.

Dit was een echte prinses.

Want dwars door twintig matrassen en twintig dekbedden had ze dat ene erwtje gevoeld.

Zo gevoelig kon alleen een echte prinses zijn.

De prins trouwde met haar.

Want nu wist hij dat hij een echte prinses had gevonden.

En het erwtje kwam in een museum te liggen.

Waar het nog altijd te zien is.

Tenminste, als niemand het heeft meegenomen.

En dat is een waargebeurd verhaal!